Artikelen---Waarom vissen niet verdrinken

 

Waarom vissen niet verdrinken

 

Een afscheidsbrief (door Aboe Yoesoef)

Bismillaah ar-Rah'maan ar-Rah'iem.

Waarlijk, alle Lof behoort toe aan Allah Ta'ala, we prijzen Hem, we zoeken hulp bij Hem en vragen Hem om vergeving. Wie door Allah geleid wordt, er is voor hem geen dwaling, en wie Allah laat dwalen, er is voor hem geen leiding. En ik getuig dat er geen god is buiten Allah en Hij heeft geen deelgenoten, en ik getuig dat Moh'ammed ibn ‘Abdoellaah Zijn dienaar en boodschapper is; vrede en zegeningen van Allah zijn met hem, zijn familie, zijn metgezellen en iedereen die zijn leiding volgt. Voorts;

Je imaan roest vast

Hidjrah verrichten voor Allah betekent verhuizen van het land van shirk (polytheisme, afgoderij) naar het land van Islaam, zoals de moslims migreerden van Mekkah, voordat de mensen daar moslim werden, naar Medinah. Medinah werd de stad van Islaam nadat de inwoners van Medinah hun trouw (bay'ah) beloofden aan de profeet (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) en hem vroegen om hidjrah naar hen te verrichten. Hidjrah betekent dus migratie om je te verenigen met andere moslims. Hidjrah kan ook betekenen dat je verhuist van het ene land van shirk naar een ander land van shirk waar het kwaad minder aanwezig is en waar er minder gevaar is voor de moslims, zoals sommige moslims op bevel van de profeet (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) emigreerden van Mekkah naar Abyssinië (Ethiopië). [Fataawaa al-Ladjnah ad-Daa-imah, 12/50]

Als een persoon zich niet veilig voelt voor de verleidingen in zijn land en zich kwetsbaar voelt met betrekking tot zichzelf en zijn religieuze verplichtingen, dan is voor hem de hidjrah voorgeschreven, als hij kan, naar een land waar hij zich veilig zal voelen. [Fataawaa al-Ladjnah ad-Daa-imah, 12/51]

Met deze informatie in mijn hoofd en de gevoelens in mijn hart, heb ik besloten om hidjrah te verrichten op de weg van Allah (Glorieus en Verheven is Hij). En eerlijk gezegd had ik dit verlangen om Nederland te verlaten al zo'n 18 jaar geleden. Vanaf mijn 15de was ik al niet tevreden met de leefwijze hier in Nederland (door mijn fitrah) en droomde ervan om dit land te verlaten. Rond mijn 23ste had ik dan ook bijna de daad bij het woord gevoegd en was bijna vertrokken. Maar Allah de Alwijze had andere plannen. Toen ik op mijn 25ste moslim werd, el-h'amdoelillaah, werd dit gevoel en verlangen alleen nog maar sterker. Dat er op dit moment een hetze aan de gang is ten opzichte van moslims en de Islaam is niet eens zó belangrijk, maar het is wel één van de vele druppels. Maar het gevoel dat ik mijn religieuze verplichtingen niet goed kan nakomen en ook zeker de Soennah niet goed kan praktiseren, de vele verleidingen en het verharden van je hart in dit land, is al voldoende om Nederland te verlaten.

Wat ik bedoel met het verharden van je hart is het volgende: bijvoorbeeld, als je de h'adjj verricht, verblijf je een paar weken in Mekkah en Medinah. Je ziet er geen één vrouw zonder hoofddoek en vele zusters dragen niqaab, mashaa-e Allaah, en dit is zeer goed voor je imaan (geloof). Maar zodra je terug gaat naar huis en je hebt een tussenstop in bijvoorbeeld Egypte of Jordanië, dan zie je al weer vele vrouwen zonder hoofddoek (moge Allah hen vergeven en leiden) en dit verafschuw je dan. Na twee weken geen vrouw gezien te hebben zonder hoofddoek, heb je al een afkeer tegen vrouwen zonder hoofddoek. Maar na een korte tijd in deze situatie begin je er al weer aan te wennen en het gevoel van afkeer wordt minder. En dan moet je weer terug naar Nederland, waar de vrouwen helemaal geen schaamte hebben en zich zeer onfatsoenlijk kleden. In het begin haat je het en je afkeer is groot, maar na verloop van tijd weet je niet beter en je raakt er min of meer aan gewend. Het gevoel van afkeer is er wel, maar minder dan in het begin. Je hart verhardt. Moge Allah de Verhevene ons daartegen beschermen. Nee, leven in dit land is niet goed voor je imaan en ik heb dan ook het gevoel dat ik wel wil groeien, maar niet kan. Ik heb het gevoel dat ik tegen het plafond zit en daardoor kan ik niet verder omhoog. Je imaan roest vast en heeft druppels olie nodig om los te komen.

Van de ene cel naar de andere

Mijn hidjrah gaat naar Egypte, inshaa-e Allaah. Niet echt een Islamitisch land, dat weet ik, maar welk land is dat wel? Zelfs op de maan zullen de vijanden van de Islaam ons niet met rust laten en zal NOVA een journalistje sturen en Engeland of Amerika een hypocrietje om de boel te verzieken. Er is overal wel iets en ik besef heel goed dat we ons geluk niet moeten zoeken in deze wereld. Aboe Hoerayrah (moge Allah tevreden zijn met hem) verhaalde dat de boodschapper van Allah (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) zei: “De wereld is een gevangenis voor de gelovige en een paradijs voor de ongelovige.” [Overgeleverd door Moeslim.]

Ik realiseer mij dan ook heel goed dat ik slechts van de ene cel naar de andere cel ga verhuizen. Een cel met iets meer ruimte, inshaa-e Allaah. Ruimte om onze prachtige religie de Islaam te praktiseren zonder me steeds te hoeven verdedigen. Een cel met meer mogelijkheden om de religieuze verplichtingen na te komen en meer mogelijkheden om de Soennah van onze geliefde profeet (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) te praktiseren, zoals Allah de Verhevene zegt: “Voorzeker, de boodschapper van Allah is voor jullie een goed voorbeeld: voor wie op (de beloning van) Allah en de Laatste Dag hoopt, en voor wie Allah veelvuldig gedenkt.” [Soerat al-Ah'zaab (33), aayah 21]

“Zeg (O Moh'ammed): “Als jullie van Allah houden, volg mij dan: Allah zal van jullie houden en jullie zonden vergeven. En Allah is Vergevensgezind, Meest Barmhartig.” [Soerat Aal ‘Imraan (3), aayah 31]

Ons appartement bevindt zich tussen twee moskeeën, dus ik ben een buur van de moskee. En in elke wijk is er wel een moskee of gebedsruimte, dus geen reden, behalve ziekte of vrees, om niet vijf keer per dag mijn gebed in de moskee te bidden, 25 of 27 keer meer beloning voor je gebed, dan wanneer je het thuis verricht. [Er zijn twee overleveringen, maar de overlevering die 27 keer de beloning vermeld, is sterker. En Allah weet het best.] En elke vrijdag salaat al-Djoemoe'ah (het vrijdaggebed) in de moskee, inshaa-e Allaah. En vijf keer per dag de adzaan horen, mashaa-e Allaah. Na de adzaan thuis de Soennah gebeden bidden en dan 3 minuutjes lopen naar de moskee om het fard (verplichte) gebed te verrichten met mijn broeders. Geen schaars geklede vrouwen onderweg. Niet meer naar de supermarkt waar je tussen de onfatsoenlijk geklede en geparfumeerde vrouwen in de rij moet staan of mannen met te korte broeken. Geen domme en haatdragende blikken die je aankijken alsof ze water zien branden etc. etc. Ik weet het, er is in Egypte ook veel onwetendheid en bid'ah (innovatie), maar ze hebben in ieder geval niet het idee dat ze het beste, meest ontwikkelde en het meest tolerante volk op aarde zijn. En om me heen wordt Arabisch gesproken waardoor ik het, inshaa-e Allaah, beter en sneller zal leren, de taal van de Qor-aan. Geen onfatsoenlijke reclamefoldertjes met dingen die h'araam zijn in mijn brievenbus en geen verzekeringen en pensioenfondsen meer. Geen vulgaire posters en reclame meer op straat die alleen maar getuigen van een zeer laag niveau. Inshaa-e Allaah zal er ruimte zijn om te groeien.

Mooi fruit, slechte smaak

In Egypte zie je steeds meer mensen die het westen willen imiteren. Zij zien de “rijkdom” en “vrijheid” in het westen en willen het westen na doen om dat ook te bereiken. Naast het feit dat ze hierdoor het belangrijkste vergeten, en dat is de eindbestemming van het westen als men in deze toestand sterft (de Hel), zien ze ook niet dat hun samenleving hierdoor langzaam achteruit gaat. Nu vind je nog respect, veiligheid en gevoel van saamhorigheid, maar dat wordt langzaam minder.

Ik vergelijk het wel eens met het fruit in Egypte en het fruit in Nederland. Het fruit in Egypte ziet er vaak zielig en niet zo goed uit, maar het smaakt verrukkelijk. Het fruit in Nederland is anders. Het ziet er mooi uit, groot en zonder vlekjes. Maar als je het eet, smaakt het nergens naar in verhouding tot het fruit in Egypte en het rot veel sneller. Zo zijn ook de mensen (niet generaliserend bedoeld, want je hebt uitzonderingen). De mensen in Egypte zijn in het algemeen fijne, gezellige en sociale mensen, die ondanks hun vaak moeilijke omstandigheden (vooral armoede, maar ook b.v. ziekte) toch nog gelukkig zijn. De meeste mensen van Nederland zijn anders. Onder dat glimmende laagje en de mooie buitenkant, schuilt egoïsme, intolerantie, onwetendheid, haat en vaak een ongelukkig iemand die óf zelfmoord gaat plegen, óf in een psychiatrische kliniek belandt, óf drank nodig heeft, en als hij ouder wordt in een mid-life crisis terecht komt en anti depressiva moet slikken.

Nederland is een raar land. Bijna alles mag en niets is te gek. Behalve als je de Islaam wil praktiseren, dat gaat net iets te ver. Maar ja, dat is typisch iets van shaytaan (satan) en zijn vriendjes. Ik hoor het Herben van de Lijst Praatjes vullen geen gaatjes Fanclub nog zeggen: “Ik denk niet dat Nederland zo'n discriminerend volkje is.” Nou, dan wordt het eens tijd dat Matje moslim wordt, waardoor hij aan de andere kant van de streep komt te staan. Dan zal hij zijn medelanders wel leren kennen.

En maar klagen. De mensen hebben bijna alles maar toch zijn ze niet tevreden en klagen ze. Het is nooit goed en ze hebben geen besef van de vele gunsten die hun Schepper ze gegeven heeft. Eén voorbeeldje hiervan is regen. Als het regent (“vies weer”) dan klagen ze, terwijl ze zonder die regen in een woestijn zouden leven. Nee, geef mij maar de mensen van Egypte die in een woestijn leven, maar hier tevreden mee zijn.

Laat los!

Deze hele verhuizing zie ik ook als een goede mogelijkheid om mijn eigendommen eens heel grondig te filteren. Want hier en daar ben ik toch nog een paar zaken tegen gekomen die een moslim niet in zijn bezit hoort te hebben. Maar ja, die dozen stonden op zolder en door vergeetachtigheid is dat blijven liggen. Zo zijn onder andere de laatste bandjes met muziek de vuilniszak in gegaan en de foto's bij het oud papier. Nee, een moslimhuis is een Islamitische staat binnen vier muren. We klagen wel dat er geen echte Islamitische landen zijn, maar is ons eigen huis, waar wij de baas zijn, wél echt Islamitisch? Stel je voor dat je sterft en je had nog zaken in je bezit die niet toegestaan zijn. Je staat tegenover Allah de Verhevene en je wordt gevraagd over deze zaken. Wat ga je zeggen? Ook al is er bijvoorbeeld een meningsverschil over foto's, maar stel nou dat het toch h'araam is! Wil jij het risico lopen om iets h'araams in je bezit te hebben? Waarom nemen we nu diverse verzekeringen terwijl ze niet toegestaan zijn, maar nemen we met betrekking tot het Hiernamaals zeer grote risico's?

Het is verhaald door an-Noe'man ibn Bashier die zei: “Ik hoorde de boodschapper van Allah (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) zeggen: “Zowel toegestane als verboden dingen zijn duidelijk, maar wat er tussen is, zijn twijfelachtige dingen en de meeste mensen hebben er geen kennis van. Dus eenieder die zichzelf redt van deze twijfelachtige dingen, redt zijn religie en zijn eer. En eenieder die toegeeft aan deze twijfelachtige dingen is als een herder die (zijn dieren) laat grazen dichtbij de h'ima (privé weidegrond) van iemand anders en op elk moment het risico loopt om er binnen te gaan. (O mensen!) Pas op! Elke koning heeft een h'ima en de h'ima van Allah op aarde zijn Zijn verboden dingen. Pas op! Er is een stuk vlees in het lichaam dat als het goed is, dan wordt het hele lichaam goed, maar als het bedorven raakt, dan raakt het hele lichaam bedorven, en dat is het hart.” [Sah'ieh' al-Boekhaarie]

Beste broeders en zusters, nadat ik mij zelf geadviseerd heb, wil ik jullie ook adviseren om afstand te nemen van twijfelachtige zaken. Voordat je het weet, open je de deur naar fitnah en stort je in het Hellevuur (moge Allah Ta'ala ons daartegen beschermen).

Ik wil toch nog iets zeggen over foto's. Waarom zouden we foto's, ondanks dat ze mogelijk h'araam zijn, maken en/of ze houden? Als herinnering aan het verleden? Als herinnering aan deze wereld? Zijn we dan zo gehecht aan deze wereld? Aboe l-‘Abbaas Sahl ibn Sa'd as-Saa'idie (moge Allah tevreden zijn met hem) heeft gezegd: “Een man kwam naar de profeet (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) en zei: “O boodschapper van Allah, wijs mij een daad die, wanneer ik haar verricht, mij bij Allah en de mensen geliefd zal maken.” Hij (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) zei: “ Doe afstand van de wereld en Allah zal van je houden en wanneer je jezelf ontzegt wat de mensen bezitten, dan zullen de mensen van je houden.” [Een goede h'adieth overgeleverd door Ibn Maadjah en anderen met goede ketenen van overleveraars.]

Is de bovenstaande h'adieth niet voldoende om al je foto's weg te doen? En dan ook nog het feit dat het wel eens h'araam zou kunnen zijn. Een stap dichter bij de tevredenheid van Allah. O Heer, reinig onze intenties en accepteer onze goede daden. En waarom zou je naar het verleden kijken? Slechts om één reden: om te kijken naar je zonden, waarna je weer heel snel naar de toekomst moet kijken waarin je goede daden moet verrichten en berouw moet tonen. Over één ding ben ik tevreden, en dat is dat ik nooit tevreden ben over mezelf: het kan altijd beter.

De liefde van Allah

Zoals uit bovenstaande h'adieth blijkt, zal Allah (Glorieus en Verheven is Hij) van je houden als je afstand doet van deze wereld. Nu ben ik bij een punt wat ik heel graag wil delen met mijn broeders en zusters: de liefde van Allah. Aangezien dit te lang wordt om in mijn afscheidsbrief te verwerken, heb ik besloten om er een apart artikel van te maken, al-h'amdoelillaah. Het is het artikel “De liefde van Allah”.

Wat ga ik missen?

Kort na onze beslissing om hidjrah te verrichten op de weg van Allah (moge Allah onze intenties zuiveren en het van ons accepteren) had ik het gevoel dat ik veel zou gaan missen: mijn ouders (moge Allah hen leiden naar de Islaam), mijn huisje (waarin mijn zelfstandige moslimleven begon), het groen om me heen (al-hamdoelillaah, wat heb ik genoten van de bossen etc.), mijn tuintje [waar ik soms wat tijd doorbracht en vaak herinnerd werd aan de Tekenen van Allah, als ik zag hoe die kleine miertjes mij aanvielen en dachten dat ze mij konden verslaan, en hun samenwerking (ik dacht dan aan onze oemmah, dat wij zo zouden moeten zijn), de vissen in mijn vijvertje hoe zij niet verdrinken en in de winter het ijskoude water overleven, de prachtige bloemen en planten die prachtige beestjes aantrekken, het wespennestje van een zeer kwetsbare papierachtige substantie in mijn schuurtje etc.]. Ja beste broeders en zusters, alles getuigt van een perfecte schepping. Daar heb je geen theoretisch boek voor nodig. Alleen een hart dat Allah Ta'ala niet blind laat zijn.

“Hebben zij dan niet rondgereisd op de aarde, zodat zij harten kregen om te begrijpen of oren om mee te horen? Voorwaar, de ogen zijn niet blind, maar de harten in hun binnensten zijn blind.” [Soerat al-H'addj (22), aayah 46]

“(Zij zeggen:) “Onze Heer, laat onze harten niet afwijken nadat U ons geleid heeft en schenk ons van Uw kant Barmhartigheid. Voorwaar, U bent de Schenker.” [Soerat Aal ‘Imraan (3), aayah 8]

Maar nu de tijd bijna daar is om definitief te vertrekken, wordt dit gevoel van dat ik iets ga missen steeds minder, al-h'amdoelillaah. Want mijn ouders moeten maar moslim worden zodat wij eeuwig samen kunnen zijn in al-Djennah (het Paradijs), in plaats van die paar jaar hier op aarde. Al-Djennah is vele malen mooier dan deze aarde en is absoluut niet te vergelijken met dit tijdelijke aardbolletje. Mijn broeders die ik best wel een beetje zal missen zie ik inshaa-e Allaah ook in al-Djennah en via e-mail kunnen we elkaar toch nog aansporen tot het goede. Nee, dit leven is niets vergeleken met al-Djennah. Dus waarom zou ik dan nu iets missen? Waarom zou ik iets van deze tijdelijke en onvolmaakte wereld iets missen? Ik moet heel goed mijn best doen om de Tevredenheid van Allah, mijn Schepper, te verkrijgen zodat ik de poorten van al-Djennah binnen mag gaan, Yaa Rabb (O Heer).

In een h'adieth Qoedsi (nr. 209) lezen we: “Moesa (vrede zij met hem) zei: “O mijn Heer, U heeft de wereld gesloten voor Uw gelovige dienaren!” Allah opende daarop voor hem één van de poorten van het Paradijs en zei: “Dit is wat Ik voor hen heb voorbereid.” Moesa (vrede zij met hem) zei: “Bij Uw Macht en Majesteit en de Hoogte van Uw positie, als een man, (bij wie zijn) beide handen en voeten afgehakt zijn, gesleept zou worden op zijn gezicht van de dag dat hij geschapen was tot aan de Dag der Opstanding, dan zou dit zijn beloning zijn en hij zal niet voelen dat hij ooit moeilijke tijden beleefd heeft.” Moesa (vrede zij met hem) zei: “O mijn Heer, U heeft de wereld gegeven aan de ongelovigen!” Allah opende daarop voor hem één van de poorten van de Hel en zei: “Dit is wat Ik voor hen heb voorbereid.” Moesa (vrede zij met hem) zei: “O mijn Heer, bij Uw Macht en Majesteit, als U een ongelovige de wereld zou geven en alles wat er in is en hij genoot er constant van vanaf de dag dat hij geschapen was tot aan de Dag der Opstanding en dit was zijn lot, hij zal voelen dat hij nooit enig goed ding (in zijn leven) gezien zou hebben!”

Tijd voor afscheid

Beste broeders en zusters, dan is het nu tijd om afscheid te nemen. Maak doe'aa-e voor ons dat Allah Ta'ala onze hidjrah accepteert en dat Hij het gemakkelijk maakt voor ons en dat Hij ons standvastig laat zijn. Inshaa-e Allaah zie ik jullie in al-Djennah.

Nadat ik Allah om vergeving heb gevraagd, wil ik jullie ook vragen om mijn fouten te vergeven, zoals ik ook jullie jullie fouten vergeef. Alleen kan ik degenen die hun rekening bij Momtazah niet hebben betaald niet vergeven, want dat is geld voor de da'wah en niet van mij, dat kan ik niet vergeven omdat dit mijn recht niet is maar van Allah. Voor de rest vergeef ik jullie alles en hoop ik dat jullie mij ook vergeven. Mocht ik nog iets van iemand in mijn bezit hebben dat hij/zij graag terug wil, dan kan deze broeder of zuster zich melden, want ik wil niet op de Dag der Opstanding in de situatie zijn dat ik dan het recht van iemand moet teruggeven.

Tot slot een laatste advies: volgens Aboe Hoerayrah (moge Allah tevreden zijn met hem) heeft de boodschapper van Allah (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) gezegd: “Wie in deze wereld een gelovige van een zorg verlost, zal door Allah op de Dag des Oordeels van één van zijn zorgen verlost worden. Hij die het lot van iemand die hulp nodig heeft, verlicht, diens lot zal door Allah in deze wereld en de wereld hierna verlicht worden. Hij die een moslim beschermt, zal door Allah in deze wereld en de wereld hierna beschermd worden. Allah zal Zijn dienaar net zolang helpen als de dienaar zijn broeder helpt…” [Overgeleverd door Moeslim.]

Blijf elkaar vergeven en steunen en helpen, wees zoals die miertjes. Aboe Moesa al-Ash'arie verhaalde: “De boodschapper van Allah (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) zei: “De gelovige is voor een (andere) gelovige als (de verschillende delen van) een gebouw, een (gedeelte) versterkt een ander.” Hij (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) verstrengelde daarop zijn vingers.” [Boekhaarie en Moeslim] En zijn wij een gebouw? Praktiseren wij deze h'adieth? Of zijn wij een vergiet met vele gaten waar shaytaan gemakkelijk doorheen kan komen?

Mocht ik vanuit Egypte iets voor jullie kunnen doen, laat het me dan weten. Ik wil graag vanuit daar één gat van het vergiet dicht maken en mijn broeders en zusters helpen, inshaa-e Allaah. Want we hebben de hulp van Allah zo hard nodig en welke hulp is beter dan de hulp van Allah!? Via info@uwkeuze.com ben ik bereikbaar, inshaa-e Allaah. Dan rust mij nu niets anders dan jullie te groeten met de groet van de Islaam…

Wasalaam ‘Aleikoem wa Rah'matoellaahi wa Barakatoeh.

Aboe Yoesoef

"…Voorwaar, aan Allah behoren wij, en voorwaar, tot Hem zullen wij terugkeren.” [Soerat al-Baqarah, (2), aayah 156]

Lees ook de volgende artikelen met betrekking op de hidjrah van Aboe Yoesoef:

Gratis verblijf in Egypte

Waarom vissen niet verdinken

Een jaar later

Orchidee of Brandnetels?

 
naar boven Naar: Verrijk uw kennis - index