Artikelen---Het zuivere hart

 

Het zuivere hart

 

Uit: From Monogamy to Polygyny: A Way Through – Umm AbdurRahman Hirschfelder en Umm Yasmeen Rahmaan. Vertaald en bewerkt door: zuster Rabi'a Frank

Waarlijk, Alle Lof is voor Allah. Wij prijzen Hem en vragen Zijn Hulp. Wij zoeken bescherming bij Allah tegen het kwade van onze zielen en het slechte van onze daden. Ik getuig dat er niets of niemand waard is aanbeden te worden behalve Allah, en ik getuig dat Mohammed Zijn boodschapper en dienaar is. Vrede zij met hem en zijn familie en degene die in hun voetsporen treden. Voorts:

We weten allemaal dat dit leven maar tijdig is, maar dringt dit echt tot ons door?

We weten allemaal dat alles wat ons overkomt in dit leven, gebeuren moest volgens Allah's Plan, maar leggen we ons hier ook bij neer?

We weten allemaal dat alles in dit leven voorbij gaat, maar kunnen wij voorbij onze eigen ellende kijken?

We weten allemaal dat Allah ons moeilijkheden geeft om ons mee te beproeven, maar geloven wij echt in het Vers van Allah: “met de moeilijkheid komt de verlichting”? [Soera as-Sjarh (94): 6 ]


En we weten allemaal dat er maar 1 ding zeker is in dit leven, en dat is de dood!!

Om op een goede manier om te gaan met emotionele moeilijkheden, is het voor ons van essentieel belang een sterke basis in onze dien, onze religie, te hebben.

Wat is het doel van ons leven? Onze levens hebben enkel als doel Allah alleen te aanbidden, en dit leven dient slechts als middel om dat doel te bereiken. “En ik heb de Djinn en de mens slechts geschapen om Mij te dienen.” [Soera Ad-Dzarijat (51): 56]

Met dit in gedachten kan de moslimvrouw alle moeilijkheden de juiste plek in haar leven geven.

We krijgen gegarandeerd moeilijkheden in ons leven. Onze geliefden overlijden, we krijgen te maken met ziekte, met polygamie, met kwaadsprekerij en erger. Maar deze ervaringen, hoe moeilijk ook, moge onze gevoelens, onze emoties, onze harten en onze daden niet beheersen. Wat we wel zouden moeten doen is de dien van Islam ons gedrag laten bepalen. Dit betekent dat we er koste wat het kost voor moeten zorgen dat onze daden in gehoorzaamheid aan Allah zijn en in overeenstemming met wat Hij ons geleerd heeft. Op die manier kan ons gedrag een middel tot beloning en zegeningen worden.

“(Zij zijn) de berouwvollen, de dienenden, de prijzenden, de rondtrekkenden, de buigenden, de knielenden, de oproepers tot het behoorlijke en de weerhouders van het verwerpelijke en de wakers over de bepalingen van Allah. En verkondig een verheugende tijding aan de gelovigen.” [Soera At-Taubah (9): 112]

Hier zouden we ons voor moeten inspannen. We zouden ons moeten inspannen om onze verplichtingen aan Allah te vervullen zodat we inbegrepen zullen worden in de groep mensen die “de gelovigen” genoemd worden.

“O jullie die geloven! Vreest Allah en zoekt naar een middel om (zo dicht mogelijk) bij Hem (te komen) en streeft op Zijn Weg. Hopelijk zullen jullie welslagen.” [Soera Al-Ma'idah (5): 35]

Het is van essentieel belang we er naar streven Allah te plezieren. Waarom houden we ons zo bezig met dit leven en vergeten we dat de aanbidding de essentie van onze zielen is? Dit is waarvoor Allah ons geschapen heeft, maar het is maar weinig dat wij voor Hem doen.

En toch is dit de enige manier om succes in dit leven te behalen en vooral succes in het volgende leven. Het succes dat we kunnen behalen in dit leven door een goede opleiding, een fijn gezin en geld, is maar tijdelijk en leidt ons uiteindelijk af van het succes waar het om draait. Door onze harten te keren naar de aanbidding van Allah, in de grote en kleine zaken, wordt het makkelijker om de vele testen te doorstaan en aan de vele beproevingen van dit leven het hoofd te bieden.

Dit artikel is bedoeld als een herinnering aan ons allen over de plicht naar onze Rabb (Heer).

Om greep te krijgen op alle problemen die we in dit leven ondergaan, klein of groot, is het van groot belang om de verlangens van Allah voor al het andere te plaatsen. Als we dit op de juiste manier doen, door eerst te bedenken wat Allah van ons verlangt en daarna pas te handelen, volgt automatisch een compleet gevoel van tevredenheid. Want als wij bij alles eerst aan Allah denken en zelfs in staat zijn onze emoties te beheersen en te veranderen omwille van Hem, dan handelen we op de manier zoals Allah ons geschapen heeft; in overgave aan Zijn Wil.

Wat volgt is een stuk over belangrijke zaken om ons leven een voordeel voor ons maken. Ik hoop, inshaAllah, dat het ons allemaal zal aanmoedigen ernaar te streven ons verlangen naar Allah en Zijn boodschapper (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) voor onze eigen emoties en wereldse verlangens te plaatsen.

“Voorwaar, de mannen die zich hebben overgegeven (aan Allah) en de vrouwen die zich hebben overgegeven en de gelovige mannen en de gelovige vrouwen en de gehoorzame mannen en de gehoorzame vrouwen en de waarachtige mannen en de waarachtige vrouwen en de geduldige mannen en de geduldige vrouwen en de ootmoedige mannen en de ootmoedige vrouwen en de bijdragen gevende mannen en de bijdragen gevende vrouwen en de vastende mannen en de vastende vrouwen en de mannen die over hun kuisheid waken en de vrouwen die (daarover) waken en de mannen die Allah veelvuldig gedenken en de vrouwen die gedenken: Allah heeft voor hen vergeving bereid en een geweldige beloning.” [Soera Al-Ahzab (33): 35]

Voorts:

Waarlijk, alle Lof is voor Allah. Wij prijzen Hem en vragen Zijn Hulp en smeken om Zijn Vergeving. Zeker, het is Allah de Genadevolle die de mensheid schiep en hem diensten bewees. Dus wie zullen de dankbaren zijn?

Waarlijk, Allah de Verhevene zond Zijn boodschapper Mohammed (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) met de Leiding en openbaarde aan hem de Qoran. Dus wie zal de leiding volgen?

Waarlijk, Allah de Verhevene heeft het Paradijs beloofd aan degene die geloven en goede daden verrichten. Dus, wie zullen hun Heer gedenken?

“O jullie die geloven, vrees Allah vol ware godsvrees voor Hem en sterf niet anders dan als moslims.” [Soera Aal 'Imraan (3): 102]

“O mens, vrees jullie Heer Die jullie schiep uit een enkele ziel (en die) daaruit zijn echtgenote schiep en uit hen beiden vele mannen en vrouwen deed voortkomen.” [Soera An-Nisa (4): 1]

“O jullie die geloven, vrees Allah en spreek het ware woord.” [Soera Al-Ahzab (33): 70]

Allah belooft eeuwigdurende beloningen voor degene die Hem dienen, en eeuwige bestraffing voor degene die dit niet doen. De grootsheid van het toekomstige leven is enorm. We voelen ons zo op ons gemak in ons leven en in onze huizen dat we de grootsheid van het toekomstige leven vergeten. We zijn zo zelfvoldaan in ons leven dat we het zicht op de immensheid van het volgende leven verliezen. Allah de Geprezene vertelt ons wat er zal komen voor de hele mensheid in het Hiernamaals.

“Wanneer de aarde door haar beving wordt geschud. En de aarde haar lasten naar buiten keert. En de mens zegt: ‘Wat is er met haar aan de hand?' Op die Dag zal zij haar berichten bekend maken. Omdat jouw Heer het haar bevolen heeft. Op die Dag zullen de mensen in verschillende groepen tevoorschijn komen om hun daden te zien. Wie iets goed deed ter grootte van een mosterdzaadje zal het zien. En wie iets kwaads deed ter grootte van een mosterdzaadje, zal het dan zien.” [Soera Az-Zalzalah (99)]

Dat is de tijd dat we allemaal de beloning voor onze daden zullen zien. Hoe en wanneer we onze Heer aanbeden hebben zal het belangrijkst zijn die Dag. Alles wat we gedaan hebben, zal naar ons terugkomen op die Dag. Stel jezelf de vraag, met dit in gedachten; gebruiken we dit leven zoals het moet? Spannen we ons in om onze Rabb te aanbidden, te prijzen en te verheerlijken? Huilen onze harten als we de verzen van de Qoraan horen, wanneer we horen over de kwelling van een vreselijke rustplaats of van de angsten van de Dag der Opstanding?

“En wanneer dan de bazuinstoot komt. Op die Dag vlucht de mens van zijn broeder.” [Soera Abasa (80): 33-34]

We zullen van onze eigen broeders wegrennen die dag. Onze broeders die ons zo dierbaar zijn, zullen dan niks voor ons betekenen.

“En van zijn moeder en vader.” [Soera Abasa (80): 35]

De vrouw die ons in haar buik gedragen heeft, ons baarde met pijn, ons verzorgde en ons opvoedde in onze jeugd, zal van geen belang meer voor ons zijn samen met de man die ons opvoedde onder zijn zorg en leiding.

“En van zijn vrouw en zijn kinderen.” [Soera Abasa (80): 36]

En ook de familie waar we zoveel om geven in dit leven, zal van geen enkel belang meer voor ons zijn.

“Eenieder van hen zal op die Dag een bezigheid hebben die hem genoeg is.” [Soera Abasa (80): 37]

Onze enige zorg zal onszelf zijn en niets dan onszelf. Kun je je dit voorstellen? Dat alle mensen die nu zo belangrijk voor je zijn, je totaal niets meer doen? Dat je alleen maar aan jezelf kunt denken? De mensen van wie je zoveel houdt dat je misschien sommige daden van aanbidding, zoals het gebed of het dragen van een hoofddoek, nalaat, zullen dan totaal geen rol meer spelen. En zij zullen zich niet druk maken over jou. Zij zullen wegrennen van jou omdat zij hun eigen zorgen hebben. Kun je je dit voorstellen? Of zijn we het vergeten?

Het lijkt dat we het Hiernamaals vergeten. Want waarlijk, Allah zegt: “Voorwaar, de mens is zijn Heer zeker ondankbaar. En voorwaar, hij is daar zeker getuige van. En voorwaar, hij is daar zeker getuige van. En voorwaar, hij heeft zeker een hevige liefde voor bezit. Weet hij dan niet dat, wanneer naar buiten wordt gekeerd wat in de graven is en onthuld wordt wat in de harten is, dat hun Heer op die Dag zeker Alwetend over hen is?” [Soera al-Adiyat (100): 6-11]

We kunnen niets voor Allah verbergen! Hij weet wat in onze harten is. Hij weet wat wij openlijk doen en wat wij verbergen. Alles wat er in ons hart is, zal die Dag geopenbaard worden. Maar we vergeten nog steeds. We vergeten nog steeds het Hiernamaals en in plaats daarvan streven we dit wereldse leven na. Wat is er mis met onze harten? Weten we dan niet dat het het hart is dat de ledematen leidt. Alles wat we doen, vindt zijn oorsprong in onze harten. Onze profeet Moh'ammed (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) zei: “Pas op! Er is een stuk vlees in het lichaam dat wanneer het goed wordt, het hele lichaam goed wordt. Maar als het bederft, bederft het hele lichaam; en dat is het hart.” [Overgeleverd door Numan ibn Bashir, en vermeld in Sahih Al-Bukhari, vol.1, #49]

We moeten naar de toestand van ons hart kijken. Als die goed is, zullen onze daden goed zijn. Maar als de toestand van ons hart verziekt is, dan zullen onze daden verziekt zijn.

En Allah zegt: “In hun harten is een ziekte, en Allah heeft hun ziekte doen toenemen.” [Soera Al-Baqarah (2): 10]

En: “Nee! De rahn bedekt hun harten vanwege wat zij plachten te doen.” [Soera Al-Mutaffifin (83): 14]

Wat is de rahn? De rahn is de bedekking door zonden en slechte daden dat de harten besmet. Allah's boodschapper (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) beschrijft de rahn: “Wanneer een slaaf (een persoon) een zonde begaat, komt er een zwarte vlek op zijn hart. Als die persoon die slechte daad verlaat, Allah smeekt hem te vergeven en berouw toont, dan wordt zijn hart schoon; maar als hij die slechte daad herhaalt dan zal de bedekking toenemen totdat zijn hart volledig ermee bedekt is en dat is de rahn waarover Allah spreekt: ‘Nee, de rahn bedekt hun harten vanwege wat zij plachten te doen.'” [Overgeleverd door Abu Hurairah en vermeld in Jami' At-Tirmidzie, vol. 5, #3334]

We moeten onze harten reinigen van de rahn. Want het zal ons hart zijn dat antwoord zal geven op de meest belangrijke vragen die we ooit zullen beantwoorden. Wanneer we in het graf ondervraagd worden door de engelen: “Wie is jouw Heer? Wat is jouw Religie? Wie is jouw profeet?” zal het niet onze tong zijn die zal antwoorden. Het geeft geen zin de antwoorden uit je hoofd te leren om ze zo goed te beantwoorden als onze tijd komt, want het zal ons hart zijn dat zal antwoorden. Dus is het belangrijk naar ons hart te kijken en ernaar te streven het te reinigen.

Ibn Qayyim al-Jawziyyah noemde drie dingen die kunnen helpen je hart te reinigen:

1. nadenken over de Verzen van Allah

2. in het geheim nederig zijn

3. de zondes verlaten

Hij heeft het ook over hoe erg het is wanneer een hart verdorven raakt, hij zegt: de mens wordt niet zwaarder gestraft dan met het verharden van het hart en op afstand zijn van Allah. Want het Vuur was gemaakt om het verharde hart te smelten. Het meest van Allah afstandige hart is het hart dat verhard is. Als het hart verhardt, worden de ogen droog.

Er zijn vier dingen die in ons leven een rol spelen, maar wanneer je ze te belangrijk maakt, zal je hart verharden. Dit zijn: voedsel, slaap, praten en seksuele gemeenschap. Wanneer we te veel eten, worden we lui en valt het bidden ons zwaar, wanneer we teveel slapen, missen we de beste tijden van het gebed, namelijk 's nachts en het fadjr-gebed, wanneer we teveel praten, komen er slechte woorden uit onze mond en praten we over zaken die geen nut hebben of zelfs schadelijk voor ons en een ander kunnen zijn, wanneer we ons teveel met seksuele gemeenschap bezig houden, besteden we te weinig tijd aan aanbidding en raken we geobsedeerd door harame zaken.

We zouden met deze zaken dus voorzichtig om moeten gaan, maar dit geldt eigenlijk voor alle zaken. Alle zaken die halal (toegestaan) zijn, kunnen haram (verboden) worden als we er teveel aandacht aan besteden. Ik hoor vaak zusters zeggen die zich met andere zaken dan aanbidding bezig houden: “Maar dat is toch niet slecht? We doen toch niks verkeerd?”

Nee, je doet inshaAllah niks verkeerd als je met vriendinnen gezellig kletst, maar doe je wel iets goeds in de ogen van Allah? Besteed je je tijd op een manier waarmee je het genoegen van Allah bereikt en daarmee hasanat (beloningen)?

Hoe meer het hart vasthoudt aan de lusten van dit wereldse leven, hoe verder het van Allah af komt te staan. Je kunt dit om je heen zien gebeuren, maar nog interessanter en belangrijker is het te zien dat dit in jezelf gebeurt. Is het niet zo dat wanneer je imaan (geloof) verslapt, je daden van aanbidding ook meer moeite kosten? En is het niet zo dat wanneer je jezelf dwingt iets goeds te doen, zoals het lezen van de Koran of een beslissing te nemen waarvan je weet dat Allah ervan houdt, dat op dat moment Allah alles voor je makkelijk maakt? Dat je nieuwe energie en kracht in je hart voelt vloeien?

Je hart kan gesloten zijn voor Allah en daarmee zul je geen echt geluk in dit leven en het Hiernamaals kennen. Je hart kan een bron van kracht worden, een plek waar geen verdriet heerst en waar schoonheid vanaf straalt als het vol is met de gedachtenis aan Allah.

Het hart wordt ziek zoals het lichaam ziek wordt, en het medicijn is tawbah (berouw) en het wegblijven van zonden. Het wordt roestig zoals een spiegel roestig wordt en het wordt weer glanzend en helder door de herinnering aan Allah en ons doel hier op aarde. Het wordt naakt zoals het lichaam naakt wordt en zijn versiering is taqwa (vroomheid, godsvrees). Het wordt hongerig en dorstig zoals het lichaam hongerig wordt en zijn voedsel en drank is liefde, berouw en dienstbaarheid. [Ibn Qayyim al-Jawziyyah, Al-Fawaa'id, p. 111-112, afgeleid van sheikh Muhammad ibn Salih' al-'Oethaymien, een uitleg van Riyadh al-Saliheen van de woorden van de meester van de boodschappers (de Qoraan en SoennaGemeenschap, 1998), pp. 34-36]

Daarom is het belangrijk onszelf te bevrijden van de verlangens van deze doenya (het wereldse leven) en ons te haasten naar de herinnering aan Allah. We kunnen kijken naar de levens van de metgezellen van de profeet (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) voor inspiratie en aanmoediging om de lusten te verlaten. Ze leefden harde levens, ze ondergingen marteling en vervolging, ze kwamen van heidendom tot de nobele religie van Islam en ze waren in staat bergen te verzetten met hun geloof, ze waren in staat de geschiedenis van de wereld te veranderen met hun toewijding en ze waren in staat de overwinning te behalen met de Hulp van Allah door hun vroomheid.

En een basiselement van hun geloof, was het nadenken over de Verzen van Allah. De Qoraan was een medicijn voor hun lijden en voor hun levens. Wanneer de Verzen van de Qoraan werden gereciteerd, huilden ze. Wanneer ze de beschrijving hoorden van de zwaarte van de bestraffing voor de ongelovigen, huilden ze. Ze huilden uit vrees voor Allah. De Qoraan veranderde het leven van de metgezellen en het kan ook onze levens veranderen. Als we het toestaan. Als we nadenken over de betekenis en toestaan dat de betekenis in onze harten doordringt. Allah zegt: “Denken zij niet na over de Qoraan? Er zijn zelfs sloten op hun harten.” [Soera Muhammed (47): 24]

Dit nadenken is meer dan slechts de recitatie met de tong. Dit vraagt meer van ons dan dat we het het ene oor in laten gaan en het andere weer uit. Het vraagt overpeinzing, meditatie en inachtneming van de Woorden van Allah. Dit is essentieel om een puur hart te verkrijgen.

Het is essentieel dat we ons uiterste best doen onze harten te laten herleven. Het is essentieel dat we ons uiterste best doen om de vlekken van onze harten te wissen. Het is essentieel dat we ons uiterste best doen onze daden te leiden zodat we onze harten kunnen reinigen. Maar dit vraagt om strijd. Dit vraagt om strijd met onze verlangens en tegen de influisteringen van de sjaitaan (satan). Hoe makkelijk is het om een roman van 200 bladzijdes te lezen en hoe moeilijk is het daarentegen een paar bladzijdes van de Qoraan te lezen. En hoe makkelijk is het om laat op te blijven om televisie te kijken, maar daarentegen is het moeilijk op te blijven voor Qiyam al-Leil (het nachtgebed). Dit is de strijd!

Waarlijk, Allah de Verhevene daalt af naar de laagste hemel in het laatste derde deel van de nacht en beantwoordt de smeekbedes van degenen die in gebed staan. De profeet (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) vertelde ons hierover: “Onze Heer (Verheven en Hoog is Hij) daalt iedere nacht af naar de lucht van de aarde als het laatste derde deel van de nacht resteert en Hij zegt: ‘Wie bidt tot Mij zodat Ik hem kan verhoren? Wie vraagt er van Mij zodat Ik hem kan geven? Wie vraagt Mij om vergeving zodat Ik hem zal vergeven?'” [Overgeleverd door Abu Hurairah en vermeld in Sahih al-Bukhari, vol. 8, #333]

Dit is een geweldige gelegenheid om de nabijheid van Allah te zoeken. Dit is een geweldige gelegenheid om onze zonden vergeven te krijgen. Dit is een geweldige gelegenheid.

Maar wie van ons maakt er gebruik van? Hoevelen van ons staan het laatste derde deel van de nacht op om Allah te aanbidden? Hoevelen van ons geven de voorkeur aan het gebed boven slaap? Het is ontzettend belangrijk om Qiyam al-Leil in onze levens te vestigen. Het is ontzettend belangrijk voor het reinigen van onze harten.

Het is van het perfecte voorbeeld van Allah's boodschapper (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) om delen van de nacht in gebed door te brengen. Ook al was hij al vergeven voor alle voorbije en toekomstige zondes; hij stond toch laat in gebed. Het is overgeleverd dat de profeet (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) gewoon was laat (in gebed) te staan of te bidden totdat zijn beide benen of voeten gezwollen waren en hij zei: “Zal ik dan geen dankbare dienaar zijn?” [Overgeleverd door Mughirah en vermeld in Sahih al-Bukhari, vol. 2, #230]

Zijn wij dankbare slaven? Of gaan we er gewoon van uit dat Allah onze zonden zal vergeven en onze aanbidding zal accepteren? Voelen we ons veilig als we slechts het minste dat van ons gevraagd wordt verrichten, als we dat al doen, en te lui zijn om meer te doen? Helaas denken velen van ons wel zo. Helaas gaan velen van ons ervan uit dat Allah onze daden zal accepteren ongeacht de manier waarop ze verricht worden. Waar is onze vrees voor Allah en voor het verrichten van daden op de best mogelijke manier omwille van Hem? Zeker, Allah zegt: “Gezegend is Degene in Wiens Hand de heerschappij is. En Hij is Almachtig over alle zaken. Degene Die de dood en het leven heeft geschapen om jullie te beproeven (en te tonen) wie van jullie de beste daden verricht. En Hij is de Almachtige, de Vergevingsgezinde.” [Soera Al-Mulk (67): 1-2]

Zeker, Allah houdt van die daden die op de beste wijze verricht worden. Het is noodzakelijk dat we kijken naar onze daden en de manier waarop we ze verrichten en onszelf ondervragen over de manier waarop we ze doen. Worden ze gedaan op de best mogelijke manier volgens de Soenna van de profeet (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) en met oprechtheid voor Allah alleen? Kwaliteit is belangrijker dan kwantiteit. Ibn Kathir vertelde dat Abu Ad-Darda zei: “Om er zeker van te zijn dat Allah slechts één van mijn gebeden geaccepteerd heeft, is mij meer waard dan deze wereld en alles wat het inhoudt.” Allah zegt: “Allah accepteert alleen van de godvrezenden.” [Uit: Zarabozo, Jamaal al-Din, Het Vrijdaggebed deel 2: Khutbahs (1) (Ann Arbor: Islamic Assembly of North America, 1999), p. 135]

Abu Ad-Darda was een metgezel van de profeet (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) en stond bekend om zijn toewijding en het zich afkeren van het wereldse leven.

<<<Na de dood van Abu Ad-Darda, had Awf ibn Malik (een andere metgezel van de profeet, vrede zij met hem,) een droom waarin hij een uitgestrekte, groene weide met vele schaduwrijke bomen zag. In het midden van de weide zag hij een grote koepelvormige tent gemaakt van leer. Om de tent lagen schapen die mooier waren dan die hij ooit gezien had. Hij vroeg: ‘van wie is dit allemaal?' Iemand antwoordde: ‘Van AbdurRahman ibn Awf.' Plotseling keek AbdurRahman ibn Awf uit de tent en zei: ‘Dit is wat Allah de Almachtige ons heeft beloofd in de Qoraan. Als je dat pad opklimt, zal je dingen horen en zien die je je zelfs nooit hebt voorgesteld.' En Ibn Malik vroeg: ‘Van wie is het, Abu Muhammad?' Hij antwoordde: ‘Allah de Almachtige heeft het voorbereid voor Abu Ad-Darda omdat hij beide handen en al zijn kracht gebruikte om de materiële wereld weg te duwen.' Uit: Al-Basha, AbdurRahman, Portretten uit de levens van de metgezellen van de profeet Mohammed, (Fairfax: Institute of Islamic and Arabic Sciences in America, 1994), vol. 2, p.49>>>

Als dit het geval was van Abu Ad-Darda, hoe zit het dan met ons ? We kunnen niet het risico nemen te vallen onder de categorie mensen over wie Allah zegt: “En er is niets dat de aanvaarding van hun bijdragen tegenhoudt dan het feit dat zij waarlijk niet in Allah en Zijn boodschapper geloven en dat zij niet tot de salaat komen, tenzij schoorvoetend, en dat zij geen bijdragen geven, behalve met weerzin.” [Soera At-Taubah (9): 54]

Want zeker, de tijd om te gaan, zal gauw aanbreken. En onze kansen om goed te doen, zullen tot een einde komen. Het zal geen zin hebben terug te kijken en te zeggen: “had ik maar…” Het zal te laat zijn. We moeten ons nu voorbereiden. We moeten ons voorbereiden op het uur van ons sterven. We moeten ons voorbereiden door ernaar te streven onze daden op de best mogelijke manier te verrichten. We moeten ons voorbereiden door Allah te plezieren met alles wat we doen en alles dat we zeggen. We moeten ons voorbereiden door onze harten te zuiveren. We moeten ons voorbereiden. Want zeker, Allah zegt: “Iedere ziel zal de dood ondergaan en voorwaar: pas op de Dag der Opstanding zullen jullie je beloning (volledig) ontvangen en wie van de Hel weggehouden wordt en het Paradijs binnengeleid wordt, heeft waarlijk succes, en het wereldse leven is slechts een misleidende genieting.” [Soera Aal 'Imran (3): 185]

De profeet (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) vertelde ons zelfs wat er zal gebeuren als we sterven. Hij beschreef wat de ongelovigen zullen aantreffen. Hij zei: “Wanneer een ongelovige op het punt staat deze wereld te verlaten en over te gaan naar de volgende, dalen engelen met zwarte (en ruwe) gezichten af uit de hemel met een kleed (van vuur) en gaan van hem af zitten zo ver het oog reikt. Dan komt de Engel des Doods en gaat bij zijn hoofd zitten en zegt: “Verdorven ziel, kom eruit naar het ongenoegen van Allah.” Dan verdwijnt het in het hele lichaam en hij trekt het eruit zoals een pen uit natte wol wordt getrokken. Hij grijpt het dan en als hij dat doet, laten ze het geen moment in zijn hand maar wikkelen het in dat kleed (van vuur) en van hem komt een stank zoals de meest weerzinwekkende stank die komt van een lijk dat gevonden kan worden op aarde.” [Vermeld in Musnad Ahmad, vol. 4, pp. 287, 288; en het is Sahih (authentiek)]

Dit zou genoeg voor ons moeten zijn om dit op elke mogelijke manier te voorkomen. En om zo'n einde van ons leven te voorkomen, betekent dat we in Allah moeten geloven en niets anders dan Hem moeten aanbidden. In tegenstelling tot dit vreselijke einde, zullen de gelovigen een vredevolle, mooie ervaring ondergaan. De profeet (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) beschreef ook wat de gelovigen zullen meemaken. Hij zei: “Wanneer een gelovige op het punt staat deze wereld te verlaten en over te gaan naar het Hiernamaals, dalen engelen met witte gezichten, alsof hun gezichten de zon zijn, af van de hemel met één van de gewaden van het Paradijs en wat van het parfum van het Paradijs en gaan bij hem zitten zo ver het oog reikt. Dan komt de Engel de Doods en gaat bij zijn hoofd zitten en zegt: “Goede ziel, kom eruit naar de vergiffenis en acceptatie van Allah.” Het komt er dan uit zoals een druppel uit een waterzak komt en hij grijpt het. En als hij dat doet, laten ze het geen moment in zijn hand, maar ze nemen het en wikkelen hem in dat gewaad en dat parfum en van hem komt een geur zoals dat van de zoetste musk dat gevonden kan worden op aarde.” [Vermeld in Musnad Ahmad, vol. 4, pp. 287, 288; en het is Sahih]

Dit is zeker iets dat we wensen. We kunnen dagdromen over de vrede en het genoegen van het volgende leven en van de schoonheid van het Paradijs en het plezier daarin in de hoop het ooit met eigen ogen te mogen zien. Zoals Allah beschrijft: “Voorwaar, degenen die zeggen: “Onze Heer is Allah,” en die vervolgens standvastig zijn: over hen zullen de Engelen neerdalen (en zeggen): “Weest niet bevreesd en niet treurig en weest verheugd met het Paradijs dat aan jullie is beloofd. Wij zijn jullie helpers tijdens het wereldse leven en in het Hiernamaals en voor jullie is daarin wat jullie zielen verlangen en voor jullie is daarin wat jullie vragen. Als een ontvangst van de Vergevingsgezinde, de Meest Barmhartige.” [Soera Fussilat (41): 30-32]

Maar dagdromen is niet genoeg. Dagdromen zal ons daar niet brengen. En dagdromen zal ons niet redden van de ondraaglijke bestraffing van het Vuur. Geen woorden, maar daden: rechtschapen daden en zuiver geloof in Allah zullen ons kunnen brengen naar die meest wonderlijke plaats, de prachtige Tuinen van het Paradijs.

Lieve zusters! Keer terug naar jullie dien! Keer terug naar het Boek van Allah en de leiding van Allah's boodschapper (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem). Keer terug naar gehoorzaamheid, want dat zal ons zeker van voordeel zijn; zoals ongehoorzaamheid ons alleen maar zal vernietigen.

Lieve zusters! Vrees Allah! Vrees Allah en pas op voor de zonden. Waarlijk, Allah de Verhevene heeft grote zegeningen en luxe in dit leven aan ons geschonken, meer dan vele generaties voor ons ooit gekend hebben. Herken de zegeningen van Allah en wees Hem dankbaar. Wees dankbaar voor je leven en de mogelijkheid het op een heilzame manier te gebruiken. Waarlijk, Allah is Meest Barmhartig, Meest Genadevol.

Lieve zusters! Het is tijd dat wij moslims wakker worden! Het is tijd om onze dien serieus te nemen. De bestraffing van het Vuur is geen grap. Denk eens na over het advies van de metgezel van de profeet (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem), Ali ibn Abi Talib, die zei: “Beweeg je met dit leven achter je en het volgende leven voor je. Ieder leven heeft zijn kinderen, dus wees van de kinderen van het Hiernamaals en wees niet van de kinderen van deze wereld. Vandaag zijn er daden zonder verantwoording en morgen is er verantwoording zonder daden.” [Uit: Zarabozo, Jamaal al-Din, Het Vrijdaggebed deel 3: Khutbahs (2), (Ann Arbor: Islamic Assembly of North America, 1999), p. 61]

O Allah, zuiver onze harten. O Allah, reinig onze harten van rahn (vlekken op onze harten), van nifaaq (huichelarij), van kufr (ongeloof), en reinig onze harten van shirk (het aanbidden van anderen naast U). O Allah, bescherm ons tegen het vervallen in zonden, sta ons toe Uw Verzen te overpeinzen, stel ons in staat op te staan voor Qiyaam al-Leil. O Allah, geef ons de kracht standvastig te zijn in de Soenna van Uw profeet (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem). O Allah, laat de Qoraan het licht van onze harten zijn. O Allah, vergeef alle moslims. O Allah, laat ons behoren tot de Taaifah Mansurah (de zegevierende groep), de Ahloe s-Soennah wa l-Djamaa'ah [degenen die de pure Soennah van de boodschapper Moh'ammed (Allah's vrede en zegeningen zijn met hem) volgen en die zich aansluiten bij de gemeenschap van de oprechte moslims die de juiste methodologie hanteren], de mensen van de Soenna en de meerderheid en de Firqatun-Naajiah (de succesvolle groep).

En zeker, Allah, Perfect en Verheven is Hij, is de beste om aan te vragen en de Meest Genereuze om je hoop op te vestigen.

En moge de vrede en zegeningen van Allah zijn op de dienaar en boodschappervan Allah, onze profeet Mohammed, en op al zijn familie en metgezellen.

Soebhanaka Allahoemma wa bihamdik. Asjhadoe an la ilaha ila Ant, wa astaghfiruka wa atoeboe ilaik (Glorieus bent U, O Allah, alle lof behoort aan U. Ik getuig dat er geen god is dan U. Ik zoek Uw vergiffenis en toon berouw aan U) .

 
naar boven Naar index